Јули 1983
Последен ден од училишната година
Убави панталони! -Одеби!
Ќе го Купиш тоа? -Да, Кога ќе го прочитам.
Ајде, донеси го.
Само дај ми минута...
Не е ова библиотеКа, знаеш? -Го читав тоа, проклетство.
Што? -РеКов, го читав тоа, проклетство.
Само оди си. -Што? -Само оди си. -Што е со бонбоните?
Нема да добиеш бонбони, само оди си, добро? -Бонбони...
Знам Кој си и ја познавам мајКа ти, оди си, веднаш! -Бонбони!
Ќе си одиш или не? -Не! -Во ред, добро, ќе се јавам во Полиција. -Добро...
Навистина ќе им се јавам. -Добро... -Навистина. -Добро.
Ќе видиме. -Во ред, си одам. -И забрането ти е туКа. -Баш ми е гајле!
Се гледаме, Џенис!
Смотан!
Мене ми зборуваш? Што? -Не знаев деКа Кит Чегман имал син. -Одеби!
Што се тие? -Овие? Ги носам заради облог. Кој е твојот изговор? -Селото е натаму...
Одеби! Изгледаш КаКо Гроф ДраКула.
Мислаиш деКа си смешен? -Да.
КолКу луѓе може да ставиш во Мини Морис? -Не знам, КолКу?
Тројца позади, двајца напред и твојот татКо во пепелниКот. -Да ти ебам!
Има дисКо денес, Харви, но ти нема да одиш. Сега излегувај!
Влези, ти!
Здраво. -Здраво...
Што е проблемот? -Ништо.
Што ти е таКво лицето? -НеКои луѓе ме задеваат.
Дете, дојди седи со нас 5 минути. -Види КолКу е смешен. -Гледаш КаКо ме заебаваат!
Што ви е вас? Гледате деКа е вознемирен. ПолеКа со Коментарите.
Ајде, само 5 минути седни со нас. -Сите ме зезаат, сите...
Дојди седни на 5 минути, жал ми е за тебе.
Дојди ќе те расположам, проклетство. Не може да е толКу лошо.
Кој те задева, другар? -Едно момче на училиште. -КаКо се виКа? -Харви. -Харви?
КаКво женсКо име е Харви? Здраво, јас сум Харви. Дојдов да те истепам.
Имам една тупаница за тебе, момче. Се виКам, Харви.
Ставам линија туКа... Проклетство.
Каде беше ти? -Ми требаше еден час да дојдам до продавницата.
ЧеКаме еден час за тоа пиво. Дај ми го тоа срање. Господе.
Кој е овој? -КаКо се виКаш? -Шон. -Шон, јас сум Вуди Меј, мило ми е.
Тоа е МилКи, мојот главен човеК...
А дебелиов е Гаџи...
Да, Гаџи, да...
Во сеКој случај Шон, тргни се од моето место. -Што? -Тргни се!
Од сите места за седење саКаш да седнеш таму? -Да.
Да се тргнам? -Тргни се. -Не мора да се тргнеш. -Мора, мое е местото.
Слободна земја е. Седи таму ако сакаш да седиш.
Смирете се!
Губи се од туКа! Ќе ти го загорчам животот!
Вие сите ме нервирате! -Сите сте еден Куп Копилиња! -Одеби!
Шон! Врати се, другар! -Седни! -Проклетство!
Шон! Сега се чувствувам лошо.
Браво! Ебено бебе! Ти си проклет насилниК, Гаџи!
Здраво, душо. -Здраво, мамо. -Добар си? -Да. -Убаво помина на училиште?
Шон? Што е проблемот, душо? -Шон, дојди туКа. -Што?
Дојди седни, саКам да зборуваме. -Зошто? -Те молам сине, саКам да зборуваме.
Што? -Што ти е тоа на лицето? -Ништо. -Имаш гребаници на лицето, да не си се тепал?
Не, паднав на пат за училиште. -Не е точно, ме лажеш. КаКо ги доби?
Едно дете на училиште. Направи шега за тато, па морав... -Што рече за тато?
Не саКам да Кажам, одвратно е. -Шон, сакам да знам што кажал за татко ти.
Денес три пати ме задеваа, само заради моите панталони! -Види им ја ебената големина!
Престани да пцуеш, нема ништо лошо во нив, татКо ти ги Купи. -Преголеми се за мене!
АКо не саКаш да ги носиш, си требал да ги облечеш војничКите.
Не е ден на униформите, мамо. -Што саКаш да направам, Шон? Не знам што да правам.
Може да се преселиме. -Не може да се преселиме. ТуКа живееме и туКа ќе останеме.
Не ми се допаѓа туКа, мамо. Повеќе ми се допаѓаше Кога бевме со тато.
И мене ми се допаѓаше повеќе Кога бевме со тато, но тоа го нема сега.
Што е ова?
Што саКаш, Гаџи? За малКу ќе ми го сКршеше прозорот.
Вуди саКа да знае дали ќе дојдеш. -Да дојдам? Зошто?
Бидејќи му е жал за тоа што се случи пред неКој ден. И саКа да знае дали ќе излезеш.
АКо излезам, ти ќе ми ја скршиш главата на ливадата...
Вуди рече деКа аКо дојдам на 5 метри од тебе, ќе ме исКрши од ќотеК.
Зошто си таКа облечен? -СеКогаш се облеКуваме ваКа.
Изгледаш глупаво. -Знам, ама за тоа се смееме. Види, ти донесов неКои работи, ајде.
Не е триК, Гаџи? Дали Вуди навистина саКа да дојдам? -Не е триК, исКрено, те молам.
Добро, ќе дојдам за минута. -Добро, побрзај!
Ајде бе, да го ебам... Ве видов туКа, дечКи! Не сум расположен за ова!
Знам деКа сте туКа, не сум глупав! Излезете!
КласиКа!
Тоа беше класиКа!
Што ти е тебе проблемот?
Тој пуКаше во мене! -И јас пуКав во тебе!
Морав да ги носам сите торби! Нервозен сум! -Слушај ме!
Тој е младо момче, имаше лоша недела, па го земавме да си помине убаво,
а ти го плесна по глава! Разочаран сум во тебе! -Го саКате повеќе него!
Чувствувам КаКо да паднав во чинот отКаКо дојде тој.
Глупости! -Извини аКо сум ти го земал местото, другар, навистина.
И аКо саКаш ќе ти го вратам, ќе си одам... -Немој, другар, те молам.
Не, не, не... -Остани, не знае што зборува...
Не е деКа не ми се допаѓаш, мислам деКа си супер, само јас си поминувам лошо.
Ова се глупости, раКувајте се. Добри момци, за тоа се работи.
Дојди туКа... Дајдете сите...
Кој ме фати за газ? Педери...
Големите црвени... -Нема да ги добиеш, душо. Види КолКу се големи.
Ајде, мамо, ти Кажа... -Не, Шон. Изгледаат КаКо чизми за тепачи.
Ужасни се, не ми се допаѓаат. -Ајде, мамо, ти ми вети.
Зошто не земеш КаКо овие што ги имаш во сина боја.
Не ми се допаѓаат овие, ги саКам тие, ајде, ми вети.
Не се убави... -Нема да бидат ваКви, подобри се во мојот број.
Ајде, Каде е таа? Точно на време. Прерано ја барав...
Да ви ги поКажам... ЗаКопани биле позади со години. Мислам деКа го истегнав рамото.
Дај ми го тоа малКу...
Мамо, може да го ставиме тоа долу...
Сега слушај, мило... Тие што ги гледаш ти, овие чизми, се во големина за возрасни.
А ти носиш број за деца, но овие само што дојдоа од Лондон.
Дали си подготвен за овие? Овие се фантастични. -Ужасни се...
Види, Шон, многу се убави. -Фини се, нели? -Пробај ги...
Не ми се допаѓаат... -Овие бидејќи се посебни од Лондон,
немаат Др. Мартинс знаК на нив, премногу се посебни за тоа.
Пишува ТомКинс на нив. -Бидејќи се од Лондон пишува ТомКинс,
на сите други пишува Др. Мартинс. -Мислам деКа се многу убави...
Да пробаме една? -Еби се...
АКо пцуеш... Извинете за тоа. -Не ги саКам. -Не ја нервирај мајКа ти. -Само пробај ги.
Подготвен си, Шон? -Да.
Сигурно? -Да.
Не изгледаш многу сигурен. -Само направи го тоа.
Ќе почнам од туКа и ќе одам надолу. -Само направи го тоа.
Добро, одиме. -Излегува...
Тргнавме сега...
Веќе изгледа подобро, нели? -Дефинитивно. Добро изгледаш.
Има многу, нема Крај...
Исправи ја главата...
Да видам... -ИсКрено, супер е.
Многу паметно, нели? -Многу е добро.
Да ти Кажам, многу сум импресиониран. -Готово! Види го тоа!
Изгледа КаКо Јети.
ИсКрено, изгледаш одлично. -Дали сум во бандата сега? -Не, земи си ја Кошулата прво.
Немам Кошула... -Ми велиш деКа немаш Кошула?
Не, ти ми Кажа да земам фармерКи и чизми. -Ме зезаш? Не можеш да одиш гол, нели?
Ќе мора да се вратиш следната недела. Се гледаме, другар.
ИсКрено, морам да си одам? -Навистина...
Оди си, ќе се вратиш повторно, добро момче...
Пред да одиш, заборавив да ти дадам нешто...
Кошулата! Дојди туКа! Многу сум горд на тебе!
Одлично! Облечи се пред девојКите да полудат. Неверојатно.
Види го! -Добро му стои.
Изгледа слатКо...
Доме сладоК доме...
Денес беше најдобриот ден во мојот живот.
Нема на што, од се срце... Во сеКое време...
Фала ти многу. -Нема на што, во сеКое време. - И тебе, Гаџи!
Шон? -Да?
Дојди туКа, те молам. -Само сакам да си одам во кревет, мамо.
Дојди туКа, те молам. Доцниш два часа. -Те молам, мамо. -Шон, само дојди туКа!
Господе!
Те молам, мамо! -Шон, ајде!
Те молам, мамо... -Не се зезам, веднаш влегувај!
Шон! Шон!
Кој е Лов?
Јас...
Што си му направила со Косата?
Го прашав пред да го направам тоа дали сака...
Мислиш ли деКа требаше да ме прашаш мене прво? -Да, извинете.
Шон, нели те прашав дали е во ред? -Знам, но аКо Каже да сКоКнеш од Карпа, ќе сКоКнеш?
Не... -ИсКрено, сите сте малКу стари да се дружите со него.
Јас сум само една година погоре од него во училиште. -Се шегуваш? -Не.
Имам проблеми. -Сите ќе имате проблеми аКо му ја допрете Косата повторно.
Кој е Вуди? -Јас сум Вуди, извини љубов. -Во ред е...
СаКав да ти се заблагодарам, рече деКа бил малтретиран во училиште и ти си му помогнал.
Нема за што. -Да, навистина го ценам тоа. И облеКата му се допаѓа, тоа не ми пречи.
Но Косата не е добра. -Навистина ми е жал. Немаше да го направам тоа да знаев...
Ќе го оставам туКа со вас, ќе ти верувам Шон. Добро? Дај ми баКнеж.
Се гледаме подоцна. - Се гледаме...
КаКо се виКаш, љубов? -Синтија. -Мило ми е, Синтија. -Чао...
Ти се посра од страв. -Доста! -Не е точно...
Ти се допаѓа Смел, нели? -Не. -Ти се допаѓа Смел?
Мислам деКа имаш добра шанса...
Немаш ништо да изгубиш. -Ајде.
СаКаш да пробаш? -Ова може да биде убава работа.
Тој може да е совршениот тип... -СаКаш да дојдеш во градината со мене?
Тоа е слатКо, нели? -СладоК си, ме разнежни...
Дамите прво. Извини...
Види го небото. -Ова е совршено.
Види ја месечината, преКрасна е. КаКо тебе.
Тоа е многу слатКо. ВистинсКи шармер си, знаеш?
Внимавај...
Што е тоа?
Звучи КаКо џандари...
Гаџи, дојди...
Слушај, саКам да бидеш трезен...
Трезен сум. -Се разбира деКа си.
Срање.
Здраво. -Излегувај надвор!
Надвор, веднаш. -АКо саКаш ќе ја стишаме музиКата.
Предоцна е за тоа!
Овие тројца да станат! Ајде!
Не ти, ти... Излегувај надвор! Веднаш! Ајде! -Во ред е...
Види се! КолКав си!
Проклетство! -Ми недостигаше... -Ќе добиев инфарКт!
Кој е овој? -Панџо. -Панџо?
Ги преплаши децава... -Супер беше...
Фала што си се грижел за него, човеК. Види го КолКав е.
Проклетство...
Слушајте, овој човеК туКа помина три години во затвор заради мене,
не Кажа ништо... Да знаете да го почитувате, го мислам тоа...
Види го ова...
КаКо си?
ПолеКа... Тоа е мојата друга половина. -Добра е...
Добар си? -Да. -Немој да си нервозен, нема да правиме ништо што не сакаш.
Си го правел тоа до сега? -Само еднаш. Во Германија. -Во Германија?
Зошто си бил таму? -Бев таму со татКо ми.
Што правеше во Германија со таа девојКа? -Само ја баКнав.
Навистина? Беше ли убава? Поубава од мене? -Не...
Тоа е навистина слатКо од тебе.
СаКаш да се баКнеме?
Можеби изгледаш КаКо да имаш 4 години, но се баКнуваш КаКо да имаш 40...
Добар си?
Сигурен си?
СаКаш да се баКнеме повторно?
СаКаш да ми ги шмуКаш цицКите?
Брзо помина времето. -Сигурно...
Три недели еден ебан црнец, навистина ужасен...
Извини, другар, извини. Не мислев таКа, ми излета.
Извини, само тие Кафените...
Без разлиКа Која боја беше, беше насилниК.
Јас мразам насилници, нели Вуди? Не можам да ги поднесам.
Три недели овој ми Крадеше пудинг. -КаКов пудинг беше?
Не е важно тоа... Важно е дека го крадеше од мене.
Си реКов, не е важно. Нема повеќе да го добиеш мојот пудинг.
Го земав и реКов, нема веќе да го добиеш.
Рече, бело момче, дај ми го твојот пуд-пуд.
Навистина и си помислив...
Се баКнувале, по ѓаволите. Дојди, Шон, саКам да запознаеш неКој.
Слушај, ова е еден мој многу посебен пријател.
Комбо, Шон... Најнов регрут, Шон, Комбо...
Што правиш? -Само саКав да се поздравам со тебе. -Навистина?
Ти си вистинсКи мал сКинхед, нели? -Да...
КаКо неКоја мала Кукла... КаКо БарбиКа, те облекле...
Само те зезам, заебан малечоК. Само се зезам со тебе. -Тој е во ред. -Во ред си.
Седни и Кажи му приКазна. -Има место до МилКи.
До Каде бев? -За тој Кафен господин што го Крадел твојот пуд-пуд.
Да, таКа е. Па, реКов, нема да го добиеш повеќе.
И еден ден Кога Копавме гомна цело утро...
Умирам од глад и си мислам, само ќе јадам мојот пудинг...
И наеднаш една голема црна испотена рака направи...
Врз мојот пудинг, знаеш на што мислам?
Не почнувај... -Само велам деКа беше добра вечер.
Знам КаКва вечер беше, беше непријатно. -Беше малКу напнато.
Знам, извини, знаев деКа ќе биде таКа.
ТаКа се менуваат луѓето во затвор... -Тој бил по грешКа таму, во сеКој случај.
Имам идеја, Качи му се на газот на 5 минути. -ТаКа е, или сКоКај му на Курот.
Само велам деКа расКажуваше приКазна. Ти бараше приКазна и ти ја расКажа.
Ќе ти расКажам тебе приКазна аКо не заќутиш.
Здраво, момци. -Здраво, Комбо. -Здраво.
Што има? -Излези малКу. -На пауза сум. -На 2 минути, ајде.
Немој да си одиш сега. -На 2 минути, љубов.
Здраво, момче.
Добар си? -Зошто беше тоа?
Вуди, побрзај. -Ќе побрзам, љубов.
Внимавај МилКи, нешто ќе се случи. -Подготвени сме.
Правите голема работа од ништо. -Во ред е.
Што има, Вуд? -Ништо...
Што се случи? -Мора да одиме Кај него утре наутро.
Ова не ми се допаѓа воопшто. -Две пива ќе те расположат.
Бев ужасно мало Копиле. -МалКу... -МалКу.
Бев ужасен, нели? -И Копиле, нели?
А ти беше змија.
Ти ќе го Кажеше тоа пред Библијата, нели?
СаКаш да ти Кажам зошто, Вуд? -Да...
Бидејќи тој човеК таму, МилКи, го малтретирав.
РеКов неКои лоши работи и жал ми е.
Ми дозволи да го малтретирам.
И што направи ти, Вуд? -Ништо...
Извини, не те слушам. -Не направив ништо. -Точно, ништо.
Ниту вие другите не преземавте ништо.
Тоа беше многу погрешно. МилК, мило ми е што дојде туКа денес.
Навистина го мислам тоа.
Имам едно прашање да ти поставам.
АКо саКаш да си одиш, можеш, но да те прашам едно прашање...
Дали се сметаш себеси Англичанец или ЈамајКанец?
Англичанец...
Супер, те саКам за тоа. Тоа е супер. Горд сум на тебе, човеК.
Тоа е горд човеК.
Тоа ни треба. На тоа е изградена оваа нација. Горди луѓе.
Горди воини. 2000 години овој мал остров бил силуван и уништуван,
од луѓе Кои доаѓале туКа и сакале дел од него.
2 светсКи војни луѓето си ги давале животите за ова.
За да можеме да го забиеме нашето знаме во земјата и да Кажеме ова е Англија...
И за што?
За што? За да ги отвориме портите за поплава и да кажеме влезете...
Симнете се од бродот. КаКо патувавте?
Зошто не си изградите продавница? И црКва?
Имајте религија, правете што саКате, Кога сами родители таму не можат да добијат стан.
И им го даваат на овие... Ќе го Кажам тоа, луѓе...
На овие ебени ПаКистанци, Кои имаат 50 и 60 и ебен стан самите.
Им го дадовме тоа. Има 3 и пол милиони невработени таму.
Не можат да најдат работа бидејќи тие земаат се.
Бидејќи се ефтина и лесна работна сила.
Тоа не прави и нас ефтини и лесни.
3 и пол милиони. Не е шега!
А таа Тачер, си седи таму и не праќа во лажна војна!
Фаркленди? Што е тоа?
Невини луѓе. Силни луѓе. Добри војници. ВистинсКи луѓе си ги губат животите.
Мислат деКа се борат за неКоја цел, а за што се борат? Со неКои овчари.
Заќути за Фаркленди! -Што?
Затоа што таКа саКам! -Тие умираат за ништо!
ТатКо ми беше таму, Курле! -Што правиш бе, мало... -Одеби!
ПочеКај мало... Што е проблемот, другар? Кажи ми ја вистината.
Мојот татКо умре во таа војна! -ТатКо ти умрел? -Да, тргни се!
Извини, другар. -И треба!
Извини, другар. Не знаев деКа умрел.
Да знаев немаше да Кажам. Ти ја Кажувам вистината. Не можам да те лажам.
Тоа е патетична војна. И ти саКаш животот на татКо ти да значи нешто, нели?
И ми се Кине срцето што го Кажувам ова, не требаше да бидеме таму.
Таа не лажеше, мене, тебе, најважно го лажела татКо ти.
И аКо не застанеш да се бориш со ова што се случува на улиците, татко ти умрел за ништо.
Мора да продолжиш, човеК. ТуКа, во срцето, горд си како татко ти.
Тој малечоК не е лош да го постави стандардот.
Ти се верува ли? -Опасен е...
КаКво дете... КаКво дете.
Еве ја линијата, момци.
Може да си заминете сега и тоа Крај.
Но аКо саКате да останете, ова е вистинсКа борба.
Или поминете ја таа линија и одете си или останете туКа и дојдете со мене.
Изборот е ваш, момци.
Тоа беше брзо. -Нема да ми го миеш мозоКот, Комбо.
Слушај го Фројд таму. -Многу претера, човеК. Ајде, момци, одиме.
Ајде... -Седни.
Што?
Ти реКов да седнеш. -Не си сериозен...
РеКов да седнеш! -Ајде да одиме...
Во право е! -Што ќе правиш ти? Доаѓаш? -Не. -Ајде, дебел. -Не ме виКај дебел!
Смачено ми е од вас! Затоа ќе останам, правите да се чувствувам толку мал.
Тој ни ги разјасни работите. Не навреди ниКого.
Придружете ми се.
Знам деКа те изневерив, ама се Колнам деКа ниКогаш повеќе нема да го направам тоа.
Погледни ме. НиКогаш повеќе нема да го направам тоа. Се Колнам.
Ти си ми брат. Што е сега ова?
Ајде, другар...
Шон? Ајде, си одиме. -Не...
Не можеш да останеш туКа. Тој е само дете.
Од работите што ги Кажа саКа да остане. -СаКам да го направам татКо ми горд.
Се гледаме подоцна, другар. -Не можам да го оставам туКа. -Одете!
Ќе се грижиш за него, другар? -Може да се грижи за себе, го доКажа тоа.
Се гледаме подоцна. -Ајде, љубов.
Се гледаме...
Не заборавај деКа имаш змија во тревата со тебе.
Ти си добар човеК. Храбар, добар човеК... Навистина...
Еден чај за момците...
Не се грижи за тоа. Знам КаКо треба со Вуди, ќе биде КаКо што ти ветив.
Се чувствувам лошо за него... -И јас, но да се соочиме, тој не е КаКо јас и ти.
Сигурно не е КаКо тебе. НиКој не ме удрил таКа. -Навистина? -ИсКрено.
КаКо да гледам во огледало.
Кога имав 12 удирав големи луѓе.
Не саКам луѓето да зборуваат за татКо ми, дури и убави работи.
Не саКам да зборуваат ниту за војната.
Го саКаше, нели?
Да...
И тогаш го загуби...
Да...
Знам КаКо е.
КаКо луѓето си заминуваат. КаКо луѓето те напуштаат.
ИсКрено знам КаКо се чувствуваш, аКо ти треба неКој да зборуваш...
Или само да те прегрне, да истепа неКој.
Ти велам деКа јас ќе бидам таму за тебе.
Нема да ти го свртам грбот, ти го ветувам тоа.
ПлуКни.
Тоа е машКо поздравување.
Ти ветувам, нема да те изневерам.
Извини другар, има тоалет туКа? -Ме убива газот.
Од позади...
Треба да се однесувате многу добро сега. -Добро...
ЧеКај туКа, биди Културен...
КаКо си? -Убаво што те гледам...
Мило ми е... -Ова е тоа.
Господа, постои заборавен збор: Не. И речиси забранет збор...
Збор што ми значи повеќе мене од било Кој друг... Тој збор е Англија. -Да!
Порано го веевме во лицето на светот, КаКо знаме. Збор што значеше моќ.
Збор што значеше слобода. Збор што значеше почит.
Но денес едвај смееме да го Кажеме името на нашата земја. -ИсКрено ќе...
СаКаме да го оживееме тој збор. Големиот збор. Зборот Англичанец. -Да!
Не маргинализираат, не нареКуваат наркомани, не сме нарокмани.
НеКои луѓе велат деКа сме расисти, не сме расисти, ние сме реалисти.
НеКои луѓе не нареКуваат нацисти, не сме нацисти. Што сме ние? Ние сме националисти.
Има причина што луѓето саКат да не сместат во дупка вака.
Тоа е заради еден збор, г-да. Страв. -Да!
Се плашат од нас бидејќи ние сме вистинсКиот глас на луѓето на оваа земја. -Да!
Луѓето што работат напорно, си плаќаат се, не е важно какво потекло имаат...
Се добредојдени во оваа земја.
Луѓето што мислат деКа им должиме живот... Тоа се луѓето што треба да се вратат назад!
Да! Вратете го назад!
АнглисКи Крал на бојното поле еднаш реКол, од овој ден до Крајот на светот
само победниКот ќе биде запомнет. Ние среќните неКолКу ќе бидеме браќа.
Г-да, време е да се застане и да се биде избројан. -Да!
Време е за аКција. -Да!
Земјата ни ја Крадат од пред нашите носеви. -Да!
Време е да си ја вратиме! -Да!
Дали сте подготвени да се вратите на борба? -Да!
Дали сте подготвени да пролеете Крв? -Да!
Дали сте подготвени да се борите за оваа земја до последен здив? -Да!
Г-да, придружете се на нашите браќа, запишете се денас, благодарам многу!
Нели се чувствуваш малКу лошо за сето ова? -КаКо тоа мислиш? Гледај...
Види ги луѓево. Ова е исправно. Да не беше немаше сите овие да бидат туКа.
Мислиш ли на Вуди? -Не, само велам деКа не требаше таКа да го напуштиме.
Не го напуштивме, уште сум негов пријател.
Комбо, знаеш деКа треба да имаш КвалифиКуван возач од напред.
Ќе ми солиш памет? -Нелегално е.
Навистина сме смачКани туКа позади.
Може неКој од нас да дојде напред?
ПоКажи му го. Да му го поКажеме?
Што е, момче?
Тоа е моето момче! Види го тоа. Затоа е тој напред, смотани!
Ти се допаѓа? -Одлично е.
Нема да помислат деКа сме го уКрале? -Не, тоа ќе биде на ѕидот во станот.
Тоа ќе биде наш центар, тоа е фоКусот.
Мило ми е што ти се допаѓа. -Браво, Шон.
КаКо се виКа тоа знаме? -Крстот на Св. Џорџ, нели? -Да, Крстот на Св. Џорџ.
Добар ли си таму? -Да, само размислувам, другар.
МалКу си тивоК, момче. -Да...
Имаш неКој проблем? -Не, само имам неКои работи на умот.
Може да те прашам нешто?
Навистина ли веруваш во тоа срање, Комбо?
Излегувај! -Добро...
Гомно едно! Да не ме потцениш повторно пред мојата војсКа. Разбираш?
Да? Сега бегај Кај Вуди, педерче! Одеби!
Педерче... -Шон? Ајде... -Остави го. Одеби! -Извини.
Само направете го тоа...
Ебена Курва!
Сам... -Одебете ПаКистансКи Копилиња! -Браво Шон!
Ебени КанализацисКи стаорци...
Тоа наша топКа, зошто ние играме туКа.
Затоа предлагам да си ги земеш овие двајца и да одебете дома.
АКо те видам на моите улици повторно ќе те заКолам.
Во ред? -Да... -Сега трчате зошто, мама готви Кари. Ајде.
МАГИ Е КУРВА
Види што има таму.
Дали е ова за мене? -Да.
Треба да го вееш со гордост.
Се гледаме вечер, Вуди.
КаКо се пишува ова?
Дај ми 100 Кутии цигари, две шишиња вино, шише висКи и 10 пива, веднаш.
Знаеш што ќе добиеш? Ништо. -Што? -Знаеш деКа не треба да бидеш туКа, надвор.
Дај ми го тоа, ПаКистансКо Копиле!
Што рече? -Дај ми го тоа, нечисто ПаКистансКо Копиле!
Добро, тоа е тоа...
Тргни се! -Стани!
Имате проблем? -Ме нарече ПаКистансКо Копиле...
Тргни ги твоите раце од него веднаш!
Земи што саКаш, дете. Земи си го и висКито...
Ајде, земете се што ни треба... Се. Ајде, не се заебавајте.
Што правиш? -Пробувам да серам. -Прибери си го газот.
Ни требаат цигари пиење за вечер, момци. Ајде.
Не можеше да земеш уште бонбони? -За мене се!
ПаКистанец!
Го задеваш детето? -Земи што саКаш и оди си, добро?
Заќути! Јас сум КолКу тебе, заебавај се со мене. -Само оди си сега, добро?
Да не си пробал таКа да зборуваш со мене зошто ќе те заКолам Каде што стоиш,
ПаКистансКа пичКо. Слушај ме мене! ТатКо му на тоа дете умре за оваа ебена земја.
Што си направил ти освен што си земал работно место на чесни луѓе?
Сега слушај ме добро, ќе се вратиме тука кога сакаме, зошто ова е наше сега.
Не го заборавај тоа. И исчисти го местово, смрди!
Што правите, момци? Влегувајте во Колата!
Клучевите! -Влегувајте во Колата!
Побрзајте!
Едвај чеКам да ја видам Смел.
Па, Смел, Конечно си легална? -Да...
Здраво... -Вуди!
Здраво!
Среќен роденден!
Среќен роденден, Смел!
Јас ќе си одам. Мора да е време за во кревет.
Нема да си одите, нели? -Вуди, остани. -МилК, доаѓаш? -Да, Вуди.
Те молам, Вуди, не си оди. -Не е ништо лично со тебе. Само ќе си одам.
Ајде, Вуд, донесов пиење и се. Знаеш на што мислам...
Знам деКа далеКу сте патувале, но повеќе саКам да си одам.
Навистина имам неКоја работа.
Ајде, да одиме. Среќен роденден, душо. Извини што си одиме.
Чувајте се... Се гледаме...
Се гледаме подоцна. Добра ноќ.
Среќен роденден, Смел.
Што е тоа? Порно?
Зошто си и донел порно? Таа е жена, има брадавици. -Мислев ќе и се допаѓа.
Смел, подготвена си? -Да...
Волшебниците... 3, 2, 1! АлаКазам!
Среќен роденден, Смел.
Да ја ставам на масата? -Да...
Не ти пречи што дојдовме, Смел? Малиов човек сакаше да те изненади на роденденот.
Среќен роденден, Смел.
Добра беше забавата? -Добра беше, само саКав Вуди да биде туКа.
Да, не знам зошто си замина... Имаат неКој проблем со Комбо.
Не знам што се случува со тие двајца, но... Има вистинсКа тензија меѓу нив.
Ти се допадна подароКот? -Да, ми се допадна Кога ми ја дадовте тортата, беше Кул.
Дали ти ја направи?
Да... -Не ја направи, нели. -Не.
Ја Купи ли? -Да. -Да, си ја Купил...
Што мислиш за пред неКоја вечер? -Да...
Знаеш на што мислам? -Да, тоа беше во ред.
Не ти се допадна многу? -Да...
Беше навистина фино. -Знаеш Кога ти Кажав да ми ги шмуКаш цицКите?
Само мислев деКа го саКаш тоа. -Не го правев тоа зошто не сум го правел до сега.
Мислев деКа си видел цицКи во Германија или слично.
Сум видел цицКи ама не сум ги шмуКал.
Затоа не те терав, не затоа што не ми се допаѓаш.
Сигурно многу момчиња ти го прават тоа и мислев ќе се засрамам аКо не го правам.
Да... Не ми го прават толКу многу луѓе. Само мислев деКа ќе биде фино со тебе...
Мислев да те прашам. Може е малКу глупаво, но ќе ми бидеш ли девојКа?
ИсКрено?
Да, би саКала. Бидејќи размислував за тоа. Мислев деКа ниКогаш нема да ме прашаш.
Мислев деКа ќе биде еднаш во сенката или слично...
Ќе биде во ред аКо не саКаш ниКој да не знае. Да не се срамиш. Јас не се срамам.
Мислам деКа си преКрасна.
Што правиш туКа?
Што е проблемот? Само саКам да зборувам со тебе. -Доцнам на работа.
Само 2 минути. -Немам 2 минути.
Здраво. -Здраво.
Одам на работа. -Те молам, само 2 минути. -За што саКаш да зборуваме?
НеКои работи. -НеКои работи?
КаКви работи? -Само неКои работи.
За тоа Кога излезе од затвор му го сКрши срцето на Вуди?
СаКаш да зборуваме за нешто, едвај чеКам, ајде.
СаКав да зборуваме за други работи. -Други работи? Што друго имаш да ми Кажеш?
Ќе ми дадеш ли 2 минути? Не, одам на работа. Што саКаш, Комбо?
Ќе се вратам вечер. -Не се враќај вечер. -Ќе дојдам Кај тебе дома.
Нема да дојдеш Кај мене, имаш 2 минути сега. Имаш 2 ебени минути, добро?
Добро...
Ајде, доцнам на работа.
Има нешто за тебе во Касетата.
Кутија...
Ја направи Кога беше во затвор. -Да.
Фала.
Од таа ноќ што ја поминавме заедно, пред да одам во затвор...
Не можам да мислам на ништо друго.
Не можам да те извадам од умот.
Да бидам исКрен со тебе... Мислам само на тебе.
Тоа беа три и пол години внатре...
Тоа беше најдобрата ноќ во мојот живот.
Беше најлошата ноќ во мојот живот.
Навистина? -Постојано пробувам да заборавам на таа ноќ, Комбо.
Беше преКрасно. -Имав 16 години. Бев многу лута. Не беше преКрасно.
Те саКам.
СеКогаш сум те саКал. -Нема да се случи, Комбо.
Дали завршивме? -Да.
Еве ти ја Кутијата.
Зошто те виКа Смел? -НеКаКо е слично со Мишел, аКо размислиш.
Не знам навистина, исКрена сум со тебе. -Во ред е. -Не е зошто мирисам.
Тоа е само, Мишел и Смел. Чисто зошто се римува неКаКо.
СаКаш да се видиме подоцна? -Да.
Бендови и музиКа ќе има...
Комбо!
Беше фино. -Знаеш, го правам тоа што го правам.
Што саКа овој? -Не знам. -Здраво, МилК. -КаКо си?
Што се случува? -Што правиш? -Знаеш КаКо е, малКу се забавувам.
Што е, другар? Изгледаш нерасположен.
Не ми е денот. Знаеш на што мислам.
Има шанси да ми дадеш трева? СаКам да пушам, знаеш...
Имам само малКу во мене, не можам тоа да ти го дадам.
Ќе Купам 30 грама. -Не можам да најдам толКу многу, нама шанси.
Ќе ти дадам пола, ќе го поделиме.
Можеби можам да најдам толКу многу. -Што?
Што? -Ќе ме испратиш дома? -Ќе бидеш дома за 15 минути аКо тргнеш сега.
Има само 1 и пол Километар по патот. -Се шегуваш? -Што?
Еби се, себично Копиле.
Проклетство, човеК. -Жени...
Еве и бенџо...
Ајде сега ти... -Не, Боже, ќе сКоКне.
ЧеКај...
Две шеќерчиња. -Се шегуваш!
Има неКој проблем? -Нема проблем.
Нема проблем за тоа, човеК. Убаво што те гледам, МилК.
Здраво, другар. -Здраво.
Дали е Вуди туКа? Не, само МилК.
Здраво, другар. -Здраво.
Нема проблем. -Седни, МилК.
Тоа е добро, значи сите може да се надуваме.
Сериозно, морам да ти Кажам, ти си добар дечКо.
Оваа музиКа јас ја слушам. Мојот вујКо ја слуша. Ова е добра музиКа.
Мора да знаеш, МилК, јас сум оригинален сКинхед, `69...
Но луѓе КаКо твојот вујКо ми го дадоа тоа на мене.
Душата на таа музиКа допира до мене, знаеш што мислам...
И вистинсКи сКинхедси КаКо тебе го одржуваат тој оган жив.
И тоа е единството, црно и бело заедно...
И тоа не треба да се заборави и не треба да умре.
Уште го веат тоа знаме во ебеното гето, знаеш...
ТаКа треба, вистинсКо е човеК... -ЧовеК...
Браќа сме... -Сериозно? За цел живот. -Да, за цел живот. -ТаКа е...
Не сум се смеел ваКа со години. -Да, поминало долго време...
СаКам чоКоладо.
Има во шКафот. -Не во тој шКаф.
Прегладнет сум. КаКо можеш да живееш ваКа? Нема ни чоКолатце.
Навистина сум прегладнет. -Ги изеде КеКсите... -Не... -Проклетство.
КаКва ноќ... -КолКу вујКовци имаш?
Имам 3 вујКовци и три тетКи. -Големо семејство. -Да...
Имам 22 братучеди.
Еден вујКо има 7 деца.
Со иста жена? -Не, со три различни жени.
Една има 2, другата има 2 и трета има 3 деца.
Само ги заебал овие семејства и избегал... -Не, уште ги гледа.
СеКогаш се собираат за БожиК и слично се собираме сите.
Голема забава до 8 наутро.
Да, фино е да имаш големо семејство.
Имаш ли мајКа и татКо? Бидејќи не си зборувал за нив...
Да, имам мајКа и татКо, се разбира.
Јас бев едно од тие деца Каде што татКо ми не беше дома цело време.
ПонеКогаш беше отсутен повеќе ноќи на работа.
Но не го обвинувам татКо ми за тоа што бил на работа,
бидејќи сеКогаш имаше храна на масата.
Затоа сеКогаш ќе го почитувам тој човеК.
ТуКа е, нели?
Ти велам, било Кога саКаш да дојдеш да јадеш нешто мора да дојдеш Кај баба ми.
Да? -Да, човеК. Готви ориз, грашок, пилешко...
Звучи убаво. -Сериозно, треба да дојдеш на риба.
Би било фино, нели? -Сериозно, би саКал да го направиме тоа. Би било фино.
Да видиш КаКо ние живееме. Веројатно и на лош ден ќе биде добро.
Имате се, нели? -Што? -Храните цела армија.
Голам паКет сте, нели?
Проклетство...
Што е проблемот?
Што мислиш деКа прави лош татКо?
На знам, другар. Не сум татКо, нели?
Знам деКа си имал добар татКо, но биди исКрен, што мислиш деКа прави лош татКо?
Не знам, што е со прашањава? КаКо да сум испрашуван.
Што мислиш ти? -Црнчишта...
Што е со црнчиштата? -Кој ти татКо? Ти си црнчиште. Нели?
Нели си?
Ме зезаш? -Комбо, остави го!
Ајде...
Не ми се смеј.
МилКи, престани да му се смееш! Те молам!
Не ми се смеј зошто ќе ти ја збришам таа насмевКа од ебеното лице!
Те мразам! -МилКи!
Заеби! -Комбо!
МилКи, добар си? -Заќути! Губи се од туКа, Копиле мало!
Мислев деКа не зеза!
Доста со ова...
Гомно едно! -Ти си сосема луд!
СаКаш и ти? -Ти си насилниК!
Ќе те удавам, дебело гомно! Губи се од туКа, цвиКераш еден!
Излегувајте...
Остави ги на мира...
Остави ги тие двајца на мира...
Извини...
Комбо, што му направи? Боже! -Не...
МилКи... -МилКи...
МилКи, разбуди се. -Што ќе правам?
Не е моја вина, не саКав...
МилКи, разбуди се!
Престани да плачеш сега! Не плачи! ВистинсКите мажи не плачат!
Помогни ми да го однесеме во болница! Добро? Ајде, да одиме!
Престани да плачеш! Не му го гледај лицето!
Шон...
Може да влезам? -Да.
Тоа е моја омилена слиКа од тато. -И мене.
И таа. -Да, таа е многу фина.
Навистина личите на таа.
Се сеќаваш Каде бевме на таа?
Каде?
Тоа беше најдобриот одмор.
МилКи ќе биде во ред, Шон, ти ветувам.
Шон, дали си ти добар?
Да...